Het werk van Cecilia Rebergen wordt gekenmerkt door een speelse werkwijze. Door regels te doorbreken verkent ze de grenzen van haar materiaal, het idee en zichzelf als kunstenaar. Voor haar is het loslaten van verwachtingen en wensen de enige manier om vrij met haar werk te kunnen spelen. Daarbij aanvaardt ze de risico’s die haar handelingen met zich meebrengen, met alle vervormende, mogelijk destructieve gevolgen van dien. Terwijl het maken van een sculptuur een worsteling is, bepaalt de juiste flow in grote mate de kwaliteit van het eindresultaat.

Daar gaat een heel andere fase aan vooraf. Die fase wordt gekenmerkt door verdiepende concentratie en zorgvuldigheid. Oude manuscripten en andere geschriften vormen het uitgangspunt in haar recente werk. Haar geschilderde letters en tekens zijn een onderzoek naar de essentie van het schrijven, communicatie en gedeelde geschiedenissen. Door een schrift te schilderen, probeert ze het te begrijpen. De combinatie van verfijnd cultuurhistorisch onderzoek en krachtige lichamelijkheid in haar werk leidt tot grootse, verwrongen en toch elegante sculpturen. De spanning die deze botsing van tegenstellingen teweegbrengt, raakt voor Rebergen de essentie van kunst en menselijkheid.

Cecilia Rebergen (1991) is een Nederlandse kunstenares die zich specialiseert in beeldhouwkunst en installatiekunst. Ze studeerde in 2013 af aan de Kunstacademie in Utrecht en exposeert haar werk zowel nationaal als internationaal. Rebergens atelier bevindt zich op de voormalige militaire vliegbasis Soesterberg.