Udo Prinsen
Grafische partituren
Muziek en beeld zijn voor mij onlosmakelijk aan elkaar verbonden. De combinatie biedt eindeloos veel mogelijkheden om de zintuigen te prikkelen. Binnen de rijke wereld van muziekvisualisatie fascineert de grafische partituur mij mateloos. Hoe wordt zoiets bedacht, gemaakt, gelezen, gebracht en ervaren? De visuele taal van een partituur samen met een uitvoering van live musici, zet alle zintuigen in werking, ook de interne. Ik vraag mij af, of ik zonder ervaring in de muziek ook kan componeren. Bevriende musici moedigen mij volmondig aan met “ja!”, maar voor mezelf moet er nog twijfel overwonnen worden voor ik die stap kan nemen.
Een grafische partituur biedt mij de mogelijkheid om dat verlangen te volgen, een ingang om als beeldmaker ook muzikaal de diepte in te gaan. Ik wil niet zomaar wat doen, om daar te komen is er studie nodig. Vragen als waar komt deze fascinatie vandaan, wat doet het met me, wat vind ik er van, wat wil en wat kan ik ermee staan aan de basis van mijn onderzoek.
Een grafische partituur biedt mij de mogelijkheid om dat verlangen te volgen, een ingang om als beeldmaker ook muzikaal de diepte in te gaan. Ik wil niet zomaar wat doen, om daar te komen is er studie nodig. Vragen als waar komt deze fascinatie vandaan, wat doet het met me, wat vind ik er van, wat wil en wat kan ik ermee staan aan de basis van mijn onderzoek.
Conducting Colours, Heimland Festival 2025, Diepenheim
Grafische partituren, wat wil ik ermee?
Om tot een antwoord te komen op die vraag ben ik eerst in mijn eigen verleden gedoken. Wat waren mijn visuele voorkeuren in kindertijd, welk pad heb ik gevolgd naar makerschap en hoe is mijn visie op ambacht en kunst ontwikkeld. Was er bijvoorbeeld een moment waarop ik echt gegrepen werd door iets op zo’n manier dat ik er echt wel iets mee moest, een openbaring. Dat was er en die had te maken met animatie. Op een druk feest zag ik ergens op een klein scherm bewegend beeld dat me fascineerde, ik bleef er naar kijken terwijl de wereld om me heen in slow motion doorbewoog. Pas veel later heb ik uitgevonden van wie dat was, namelijk Bruce Bickford in opdracht van Frank Zappa.
Nog weer jaren later was ik het animatieproces even moe en zocht naar inspiratie in de wetenschap en fotografie via een residency aan boord van een wetenschappelijke expeditie naar Spitsbergen. Dit leidde tot een voorstelling waarin de fotos tot animaties verwerkt werden. Animatie is daarna echt een vertrekpunt geworden. Ik denk in beweging, monteer films in opeenvolgende frames en vooral ook in personages en verhalen.
Lees het verslag:
Nog weer jaren later was ik het animatieproces even moe en zocht naar inspiratie in de wetenschap en fotografie via een residency aan boord van een wetenschappelijke expeditie naar Spitsbergen. Dit leidde tot een voorstelling waarin de fotos tot animaties verwerkt werden. Animatie is daarna echt een vertrekpunt geworden. Ik denk in beweging, monteer films in opeenvolgende frames en vooral ook in personages en verhalen.
Lees het verslag:
Bronnen
'Audition', animatiefilm, 2011